Ik verwacht niet dat jullie mij nog kennen. Ik verwacht niet dat jullie de weg hierheen nog vinden – dat zou enkel stom zijn. Ik zeg gewoon voor het geval je er toch bent: hallo. Een jaar en een paar maanden geleden stopte ik met schrijven hier, geen idee waarom, maar het gebeurde. Ondertussen ging ik van dertien naar vijftien en nu ben ik hier terug.
Vandaag regende het, ook al is het zomer en zou de zon moeten schijnen, zou ik moeten sterven van hitte en zou ik andere dingen moeten doen dan puur uit verveling een half seizoen van Gossip Girl kijken. Vandaag ben ik mijn bed zo goed als niet uit geweest en dat haat ik. Het is zomer – het seizoen van het plezier, de liefde, spijt komt in de herfst! Maar ik wacht. Op het weer. Op mensen. Ik weet niet waarop, maar ik doe het wel. Als het er is zal ik het weten… hoop ik. Als het maar ooit komt.