Soms wil ik gewoon een keertje weg kunnen gaan. Weg van alles. Op school wil ik weg van school, maar eenmaal thuis wil ik daar weg. En ik verlang de laatste tijd gewoon zó naar een plek waar alles wél goed gaat, waar ik kan doen wat ik wil, waar ik niet de hele tijd moet opletten of gestoord wordt. Zoiets als je in je bed ligt, met je deken over je heen, je zaklamp en een boek. Dat gevoel. Dat veilige gevoel dat je in een cocon zit, omgeven door rust.
Maar ik vind het nergens meer, ik vind geen rust meer. Ik voel me opgejaagd en opgelosloten, en dat wil ik niet meer… Maar wat doe je eraan?
Wat doen jullie om even te ontsnappen aan het leven van alledag? Ik ben bang dat ik overstresst ben, haha.
Het beste werkt een dagje rust: met toestemming van je ouders een dagje spijbelen, gewoon even niks doen: in je bed liggen, beetje computeren en lezen. Of op vakantie, maar dan zal je nog wel even moeten wachten.
Achja.. zo voel ik me soms ook wel eens. Waarom gaat het leven toch soms zo niet zoals je wilt zegmaar.
I hate that feeling!
Succes er maar mee meid!
xxliefs.