Met de ‘n’ van positief

Ik vind het steeds moeilijker en moeilijker een blogje te plaatsen. Kan ik het dan echt niet volhouden? Dat is redelijk… onnozel, als je het mij vraagt. Als je me zou kennen (of zou leren kennen, want daar is deze blog voor!), zou je weten dat ik hier geen problemen mee hoor te hebben. Ik schrijf op alles wat ook maar enigzins vlak is. Waar de inkt uit mijn pen op achterblijft, de vage lijnen van mijn potlood zichtbaar blijven.
Er zijn misschien wel duizenden redenen, die gaan van het feit dat ik alle layouts op wordpress haat (of er in ieder geval een hekel aan heb), dat ik het meest oninteressante leven heb in het noordelijk halfrond of dat ik moet leren voor school.
Humpf, uitvluchten.
Het meest oninteressante leven? Ik kan er wel een paar aanduiden die echt helemaal géén leven hebben als je er naar vraagt.
Leren? Ik heb net mijn rapport teruggekregen, en ik had een ‘positieve opmerking’. Dat is niet goed, dat is héél goed. En ik heb misschien tien minuten meer geleerd dan dat ik vorig trimester deed.
En dan die layouts? Als ik me daar aan erger, hoe onverdraagzaam ben ik dan? Toch zoek ik nu al naar andere site’s waar je wél je eigen layout kan maken. Ik denk aan web-log, maar daar staat zo’n verdomd irriterend balkje vanboven. En zo is er altijd wel iets.
Geld, geld, geld. Dat moeten de mensen hebben. Niets anders. Geld maakt gelukkig.
Kuch.
Ach, ik stop met zeuren, ga schrijven aan mijn verhaal en een andere site zoeken waar de nieuwe ‘whispering’ op onstaat.
Tja, lang heb ik het niet volggehouden hier, hè?